இன்னொருவர் பிணத்தைப் பிடுங்கித்தின்னும் இடிஅமீன்கள் வாழ்ந்த புவியாயினும் அதுபோலொரு வரலாற்றை இந்தியத்துணைக்கண்டத்தில் நாம் இதுவரை கண்டதில்லை. ஆனால் ஆங்காங்கே இதுபோன்ற நிகழ்வுகள் கடந்த சில ஆண்டுகளாகத் தலைதூக்க ஆரம்பித்துள்ளது. இதை சோற்றுக்காகத் திருடும் திருடர்கள் செய்வது இயல்பு. ஆனால் மருத்துவமனையும் மருத்துவர்களும் செய்வது கேட்பவர் நெஞ்சை வெடித்துச் சிதறடிக்கும் செய்தி. என் வாழ்வில் நான் இழந்தவைகளையெல்லாம் மீட்டுக்கொள்ளமுடியுமென்று என் உள்மனம் சொன்னாலும், என் மகனைக் கோயமுத்தூர் கு.நா மருத்துவமனையில் இழந்தது எனக்கு பெருத்த இழப்பு. இந்தப்பிறவியில் ஈடுசெய்ய இயலாத ஒரு இழப்பு. ஒவ்வொருவரும் படிக்கவேண்டிய, தெரிந்துகொண்டு மற்றவருக்கும் தெரியப்படுத்த வேண்டிய செய்தியாக பனித்துளிகள் தளத்தில் வெளியிடுகிறேன்.